Op weg naar Puno

21 augustus 2017 - Cuzco, Peru

Vrijdag 18 om 8 uur stond Zeze- zoon van een kollega en vriend van Nico en Jan in Peru- voor het hotel om ons in zijn Landrover te transporteren naar zijn Haciënda bij Puno. Best een riant vervoermiddel, met ikke voorin en de rest op de achterbank. Het paste zo wat beter en iedereen tevree! Een spannende dag want we gingen de 4400 meter passeren. Maar zoals jullie zullen zien ben ik er langs gekomen en , nog fijner, we hebben er geen van allen ernstig last van gehad! 

Zeze beheert de oude familiehacienda van zijn ouders, nabij Puno. Hij is er een B&B in begonnen. Tien jaar geleden lag deze haciënda nog aan een meer en nu was er geen plasje meer te zien! Jullie begrijpen onze verbazing. Het wordt hier de laatste tijd droger, het regenseizoen is afgelopen jaar ook  een maand  korter geweest qua rrregenval. Mens en dier heeft een pittige uitdaging aan het leven in deze extreme omstandigheden: nu, in hun wintertijd, enorm dor en droog ėn warm, en straks,over een maand of twee, komt bij hen de regentijd met gure temperaturen. Maar ja, ook met weer veel groen...een totaal ander beeld! Wij zijn in elk geval heel blij dat we hier in hun wintertijd zijn, het is heerlijk overdag!

Vanuit de Haciënda hebben Jan en ik een prachtige tocht langs het Titicacameer richting Bolivia gemaakt met stops bij mooie en oude ( ruïne-) kerkjes, heerlijk " trucha" gegeten, truite of forel, die hier overal gekweekt wordt.

Ik merk dat ik begin te wennen aan de omstandigheden van het leven hier, en geniet vooral van de mooie beelden, de kleuren en de geuren..van die niet allemaal! 

Goed in Cuzco aangekomen. Weer bij vrienden van Nico en erg gezellig, maar ook niet altijd passend bij onze vermoeidheid na een dag in de bus en een niet zo'n goeie nacht. Nu nog de vlucht naar Lima en de bus naar Huancayo regelen voor de 25/ 26e voor we rustig kunnen gaan slapen en het internet werkt niet mee. Morgen een dag in Cuzco , de eerste hoofdstad van Peru. Onder Pizarro werd dat Lina. We gaan niet naar de Macchupichu. Het is een gekkenhuis tegenwoordig en om er te komen moet je eR drie dagen voor uit trekken. Die passen niet in ons schema omdat er zoveel andere belangrijke mooie dingen te zien zijn die wat beter vrij te plannen zijn.

Voor nu: welterusten hier en voor jullie een fijnedag, Heleen 

Foto’s

3 Reacties

  1. Elly de Wolde-Scheele:
    22 augustus 2017
    Dankjewel. Je neemt me helemaal mee in de sfeer van de reis.
    De weidsheid , de kleuren, de droogte....prachtig.
  2. Trudy:
    22 augustus 2017
    Wat zien jullie veel prachtige dingen Heleen, genieten
  3. Smit:
    22 augustus 2017
    wat maken de mensen verrassende kleuren in een dergelijk landschap