Cuzco 2

Jullie hebben misschien al in de gaten dat wij niks anders doen dan uit eten gaan. Wat een luxe! Je kunt voor weinig geld een hele smakelijke maaltijd krijgen, variërend van een Peruaanse tosti of sandwich tot een warm hapje. Er wordt hier heel veel forel gekweekt en dus gegeten, heerlijk. 

Het is best een uitdaging om lekkere koffie te vinden voor mijn drie reisgenoten die daarin een stuk kritischer zijn dan ik. Dus in elke stad of dorp weer op zoek!

Dag 1 hebben we dus het stadscentrum doorkruist en bekeken. Ik moet zeggen dat ik moe word van alle kerken die bovendien erg op elkaar lijken en allemaal prachtig en overdadig gedecoreerd Ijn en werkelijk ongelooflijk prachtig houtsnijwerk tonen en zulke mooie muurschilderingen met de motieven van hier, van de jungle, veel bloemen en vogels. Bovendien kreeg ik heel veel last van mijn ogen door de enorm droge en stoffige lucht. Ik kon ze niet open houden en liep zowat te huilen van het tranen. En toen kreeg ik natuurlijk ook echt medelijden met mezelf en moest ik ècht een traantje laten. Min  gastvrouw kwam met een flesje homeopatische druppels, heel lief. Ik geloof dat ik inmiddels een eeltlagen heb gevormd En nu hoor ik Jan er ook over. Maar die is een echte die-hard dus die druppelt niet en draagt ook geen zonnebril wNt dat verpest de kleuren. We bakkeleien wat af want ik bemoei me natuurlijk weer erg met hem en terecht houdt hij niet van betuttelen. Ook al roep ik dan dat het uit zorg is.

Terug naar het program.

Dag 2 zijn we naar " Sexywoman" geweest, zo leren de gidsen de buitenlanders  Sacsayhuamán. Sacsayhuamán betekent " doorvoede valk". Het zijn de overblijfselen van een fort uit de Incatijd, met de imponerende Wallen gebouwd uit enorme blokken steen die onvoorstelbaar nauwkeurig in elkaar passen. Hoe de mensen uit die tijd dit voor elkaar hebben gekregen is een wonder, net zoal de piramides in Egypte. Er moeten duizenden mensen aan te pas zijn gekomen om deze enorme blokken steen naar boven te krijgen. En ze hebben een techniek ontwikkeld om de stenen zo te polijsten dat ze perfect in elkaar pasten. Zie foto's. Het was trouwens een klim van drie kwartier, door nauwe straatjes, waar veel jonge kunstenaars stonden te schilderen en vrouwen met alpácas gekiekt wilden worden, heel mooi en soms uitputtend. Het is natuurlijk wel hóog hè en dan ben je wel eens effe achter de poust! Maar ik moet zeggen: met ups en downs raken we toch aardig geacclimatiseerd.

Toen was het tijd om te lunchen. Daarna vond ik het eigenlijk wel weer voldoende voor die dag. Mijn hoofd raakt langzamerhand te vol. Gelukkig voelt Jan dat met me mee. We hebben lekker een terrasje gepakt en toen een taxi naar huis. Prima zo. Tot morgen